Historiek

Het instituut startte in 1835 in de Violettestraat te Brussel, op initiatief van Kanunnik Petrus Jozef Triest, de stichter van de Congregatie der Broeders van Liefde. In 1878 verhuisde het naar zijn huidige verblijfplaats in de Georges Henrilaan te Sint-Lambrechts-Woluwe.

Het instituut was de eerste inrichting waar het brailleschrift als lees- en schrijfmethode bij het onderricht aan blinden werd aangewend. In 1935 werd er de eerste klas voor slechtziende kinderen in België opgericht.
Ook in de opvoeding van auditief gehandicapte jongeren heeft het instituut creatief eigen methodieken ontwikkeld (o.a. het Assisterend Kinemen Alfabet) en werden nieuwe opvoedingstrends steeds actief opgevolgd.

Internationale faam

De beide afdelingen genoten na enkele jaren een internationale faam op gebied van methode, opvoeding en opleiding van personen met een handicap. Reeds lang ook verleent het instituut, binnen de eigen pedagogisch-didactische omkadering, onderwijs en opvoeding in het gewoon onderwijs. De integratiebegeleiding, evenals de vroege thuisbegeleiding bestonden al geruime tijd voor de officiële erkenning ervan door de subsidiërende overheid.
Sinds 1981 verblijven in het instituut Woluwe enkel nog Nederlandstalige jongeren.
De afdeling De Torentjes is ontstaan in september 1988 als antwoord op de vraag om in Brussel Nederlandstalige jongens en meisjes naschools te begeleiden in internaatsverband.
Oud-leerlingen kunnen steeds een beroep doen op hulp en begeleiding, zowel bij moeilijkheden van professionele aard als bij eerder persoonlijke problemen

behoort tot  de Broeders van Liefde